Treść: Nie zgadzam się ani na takie wykorzystywanie ludzkiej tragedii do politycznych rozgrywek, ani na sposób, w jaki redakcja postanowiła nadać temu rozgłos.
Wypowiedzi tego radnego są na tyle żenujące i pozbawione elementarnej przyzwoitości, że nie wymagają szczególnej analizy. Wymagają jednoznacznego potępienia. Ale jest tu również drugi, równie istotny problem ? odpowiedzialność mediów.
Czy redakcja naprawdę nie dostrzega, że publikując kolejne prowokacyjne wypowiedzi tej osoby, sama buduje jej rozpoznawalność? Że każdy taki artykuł, nawet utrzymany w krytycznym tonie, staje się dla niej darmową promocją? Przecież właśnie na tym polega mechanizm politycznej prowokacji: powiedzieć coś skandalicznego, wywołać oburzenie i znaleźć się w centrum uwagi.
Nie każda niedorzeczność wypowiedziana przez lokalnego polityka zasługuje na nagłówek. Nie każdemu, kto desperacko zabiega o zainteresowanie, trzeba udostępniać kolejną przestrzeń do zaistnienia.
Od dziennikarstwa oczekuję nie tylko relacjonowania skandali, ale również umiejętności oceny, kiedy publikacja służy interesowi społecznemu, a kiedy jedynie napędza zasięgi. Krytyczny ton artykułu nie zwalnia z odpowiedzialności za skutki jego publikacji.
W obliczu tragedii, w której zginęli ludzie, naprawdę można było wykazać się większą wrażliwością i redakcyjną dojrzałością. Zamiast tego ponownie skierowano uwagę na człowieka, którego wypowiedzi nie zasługują na taką ekspozycję.
To słaba chwila dla lokalnego dziennikarstwa. Bo czasem największą odpowiedzialnością mediów jest odmowa uczestniczenia w spektaklu, który ktoś urządza sobie na cudzym nieszczęściu.
