Treść: Jak to czytam o zmianach na stanowiskach, to mi się od razu przypomniało lato ?92. Leciałem wtedy kabanem przez Monachium, sprawy do ogarnięcia, czas gonił, głowa zajęta robotą. Nagle na wylocie ? Zoll. Migają, ręka w górę, zjazd na bok. Pomyślałem: no pięknie, teraz będzie koncert życzeń. Sprawdzanie papierów, bagażnik, maska, spojrzenia spod czapek. Ale po chwili podchodzi komendant, starszy gość, spokojny, bez napinki. Pogadaliśmy chwilę, zapytał skąd, dokąd, po co. Ja mu na luzie, bez ściemy. Uśmiechnął się, powiedział tylko: ?Ordnung muss sein, ale człowiek to człowiek?. Puścił mnie dalej, życzył szerokiej drogi. I wtedy zrozumiałem, że nie stopień robi faceta, tylko podejście. Dlatego szacunek dla tych, co odchodzą na emeryturę, i powodzenia dla nowych ? oby byli właśnie tacy: konkretni, ale po ludzku.
