Treść: Osoby broniące ta matke mówią że ona skróciła tylko cierpienie,a sama matka " dziękuję ze urstowalas mi zycie". Gdyby o Felka jej chodziło to raczej powiedzialaby " dziękuję że Feluś już nie cierpi". Niestety widac o kogo chodziło. Juz wcześniej ta matka mówiła, że Krzys ( starszy synek) niby boi sie ze mamusia nie będzie miała dla niego czasu bo będzie musiała sie zająć ciężko chorym braciszkiem. Tu nie chodziło o to że to dziecko umrze, tylko o strach że jednak może żyć jako ciężko niepełnosprawne. Są dzieci połamane od 19 tc, zdiagnozowane wcześnie, tak była zaawansowaną lamliwosc kości ze to było widac okolo 20tc, gdy mozna było dokonać aborcji ale rodzice chcieli żeby żyły i te dzieci żyją i mimo bólu rodzice twierdzą że się usmiechaja, chca żyć.
