reklama
reklamareklamareklama
Dziś jest sobota, 12 czerwca. Imieniny Janiny, Onufrego, Leona.
13℃
(rozproszone chmury). Zobacz prognozę pogody

Przemijanie. Rzecz o poetkach. Odcinek 7 [WIDEO]

Kultura31.05 o 06:29Komentarzy:
Oleśnicka Biblioteka Publiczna imienia Mikołaja Reja zaprasza na kolejną odsłonę cyklu "Przemijanie. Rzecz o poetkach".



* * *

Czas na kolejny odcinek w ramach akcji "Przemijanie".

Zapraszamy na cykliczne, comiesięczne spotkania z poezją. Bohaterkami są poetki nieznane, zapomniane, ale również sławne i uznane.

Wiersze poetek czytają dla Państwa bibliotekarze i przyjaciele biblioteki.

Bohaterką odcinka 7 jest Anna Stanisławska - pierwsza polska poetka (około 1652-1700/1701?).

Za pierwszą świecką autobiografię napisana przez Polkę uznaje się utwór Anny Stanisławskiej, opatrzony dość intrygującym tytule: „Transakcja albo Opisanie całego życia jednej sieroty przez żałosne treny od tejże samej pisane roku 1685”. Autobiografii tej nie znano aż do czasu, gdy w roku 1893 odkrył ją w bibliotece Publicznej Petersburga Aleksander Bruckner. Autobiografia złożona jest z siedemdziesięciu siedmiu wierszy. Każdy z nich składa się z kilku ośmiowersowych zwrotek.

Transakcja opisuje życie autorki: dzieciństwo, utratę matki, przeprowadzkę do domu babki, do domów kolejnych opiekunów, wykształcenie zdobyte w zakonie dominikanek, małżeństwo ojca, jej trzy małżeństwa (dwa zakończone przedwczesną śmiercią mężów). Ich śmierć, samotność i desperacja przyczyniły się do napisania tego dzieła. Anna Stanisławska Zbąska pochodziła z rodziny magnackiej, związanej od stuleci ze wschodnimi kresami Rzeczypospolitej. Jej ojciec, Michał Stanisławski, był hetmanem Jana Sobieskiego i wojewodą kijowskim.



Wiersz Anny Stanisławskiej czyta bibliotekarz Oleśnickiej Biblioteki Publicznej Beata Szukalska-Woźnicka.

Jakieś było wtenczas, serce,
I żal wspominać to jeszcze!
Co za myśli twoje były,
Gdy-ć twą młodość wystawiły?
Lepiej, śmierci, byś mię biła,
Gdyś już była umyśliła
Twą kosę włożyć na szyję!
A na cóż ja nędzna żyję!

Anna Stanisławska „Transakcja” (tren 6, w. 17-24)

Pannam, bo męża nie mam, alem przecię żona,
Bo żyje ten, któremum była poślubiona.
Wdo wam, bo męża tracę, a to jest ku wierze
Trudna, żem wdowa, bo śmierć męża mi nie bierze.
To nowina, żem wdowa, a nie przy żałobie,
Że nie mam w trumnie męża zmarłego, ni w grobie.
To cud, żem prawa panna w prawdziwym małżeństwie.
To nieszczęście, żem żona przy swoim panieństwie.
Kto nie wierzy, żem panna, tego będę miała
Świadkiem mego panieństwa, com go panem zwała.
I to za cud niem niejszy potrzeba rachować,
Że był stróżem panieństwu, ten co je miał psować

W irydarzu poetyckim Jakuba T. Trembeckiego (Lwów, 1910), ogłosił prof. Brückner dwa różne wiersze, t. I, s. 116 i s. 117, ponadto w dodatku t. II, s. 369 zamieścił obszerniejszą redakcję pierwszego wiersza z rękopisu Biblj. Jagiellońskiej, nr. 116.

Grażyna Borkowska, Małgorzata Czermińska, Ursula Philips - Pisarki polskie. Od średniowiecza do współczesności. Przewodnik.

Ida Kotowa Anna Stanisławska: pierwsza autorka polska Pamiętnik Literacki: czasopismo kwartalne poświęcone historii i krytyce literatury polskiej 31/1/4, 267-290.
https://biblioteka.olesnica.pl/aktualnosci/index/Przemijanie.-Rzecz-o-poetkach.-Odcinek-7/idn:300

* * *

rd

Podziel się tym artykułem na Facebooku

reklama
reklamareklamareklamareklamareklama

Komentarze Facebooka

Ostatnio dodane
Zobacz więcej
Wersja strony: stacjonarna / mobilna
PW Media © 2009-2021. @:
Nawigacja: Kontakt z redakcją i reklama / Regulamin / Polityka prywatności
MojaOlesnica.pl w mediach społecznościowych: Facebook / Instagram / YouTube